Nieuws

Real way to Dakar 9 Verslag 9e & 10e & 11e rally dag

Posted on

 

Stage  10 (01-02-2023)

Pierre:
Proef 10 en 11 waren échte Dakar proeven. Stenen zandduinen in alle maten laag tot hoog, de Duitser kort. Er zaten afdalingen bij waar je maag van omdraaide. Een grote zandvlakte met mul zand; de auto’s moesten hard werken! 8 à 9 uur per dag in de wedstrijdauto, dat zijn lange dagen maar iedereen kan nog lachen.

Fred:
Bert en Bart rijden met 2 andere auto’s een zware route door de duinen…  dat wordt een fantastische rit met veel zwaar zand. De Litouwers raken ze kwijt, de Duitsers kunnen volgen door constant plankgas erachter te blijven. Dikke Bertha heeft af fabriek 165 ok en Bert heeft er wat bij gesleuteld. Normaal compleet zinloos maar nu heeft hij daar profijt van. Wat wel tegenvalt is kort bij elkaar blijven. Een hoopje zand over, een keer links of rechts en er is geen visueel contact meer.

Gelukkig komen de Litouwers einde stage 11 weer bij de karavaan. Ze zijn ergens de weg op gegaan en hebben een hotel genomen. Ook een goede keuze. De route ging door een canyon en aan het uiteinde was deze afgesloten door een grote zandduin 50-100 meter hoog; met een lange aanloop in 2 pogingen boven gekomen. De 1e poging hadden we een te zachte plaats uitgezocht, met de 2e poging op harder stuk kwam Dikke Bertha proestend boven. Na het duin dachten ze er bijna te zijn. Door de haast om thuis te komen bijna een kameel aangereden. Gelukkig goed afgelopen. Met ondergaande zon zijn ze binnengekomen. De mannen hebben genoten maar gaan ook een dagje serviceroute rijden om tot rust te komen. Dat viel tegen…


Fred rijdt met Jacco de serviceroute; dit is uiteindelijk ook een mooie avontuurlijke route, je ziet wat meer van de leefomgeving van de locals. Evengoed ben je van 9 tot 17 uur onderweg.

Fred wordt door de organisatie aangehouden met het verzoek te volgen ivm motorproblemen. Olie bijgetankt; de auto verbruikt 2 liter op 150 km. Na 10 km het verzoek om de brandstoftrailer naar het bivak te brengen. Als ie stopt rijdt er nog een team achter. Bij het bivak staat de megatruck van de organisatie met lekke banden. Ze worden binnen een half uur op weg geholpen door een serviceteam waarvan 2 mannen vrachtwagenmonteurs zijn. Super handig zo’n systeem met eigen ANWB regeling.

Stage 11 (02-02-2023)

Op de serviceroute gebeurt er weinig bijzonders. Twee Landcruisers rijden samen op. We hebben een side by side opgeknapt en aan elkaar gelast. De draagarmen en fusees waren afgebroken. Ook de aandrijfas vervangen.We eindigen aan het strand van Nouakchott en eten bij de lokale ondernemer.

Dag 12 (03-02-2023)

We moeten vroeg op omdat het de verwachting is dat de grensovergang van Mauritanië naar Senegal lang duurt. Vandaag wordt niet de rallyroute gevolgd omdat er geen stage is. De route die op het kaartje staat is afgeraden i.v.m. een bootovertocht en omdat daar niemand is om ons te helpen met de grensovergang.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Real way to Dakar 8 Verslag 6e & 7e & 8e rally dag

Posted on Updated on

Stage 6 (28-1-2023)
Stage 6 gaat van Daklha naar Chami (Mauritanië), deze dag is alleen een verbindingsroute om de hele karavaan de grens over zien te krijgen.

De grensovergang is er een van veel geduld hebben. Aan de Marokkaanse zijde vindt het uitvoeren van de auto plaats en het stempelen van data in paspoorten. Dan volgt een stuk “weg” naar de Mauritaanse grens, wat meer een pad met kuilen en gaten is. Daar worden we opgewacht door onze gids, die zal het afhandelen van de documenten begeleiden. Dat gaat tergend langzaam; 2 uur voor een visa. Alle paspoorten gaan op een stapel, foto’s en vingerafdrukken worden genomen. En klaar denk je. De gids deelt ieder half uur de paspoorten uit. Dan worden kentekenbewijzen opgevraagd, die gaan ook weer een uur een hokje in. Uiteindelijk krijgen we alles terug en mogen de grens over. Systeemdenken is hier nog niet geïntroduceerd. De wegen zijn zeer slecht en af en toe is het onvermijdelijk dat je met een grote bonk een gaatje mist. Jan en Henk hebben het ook niet makkelijk in de servicetruck. De vering is stug en de ledematen worden op de proef gesteld. Velen gaan stapvoets waardoor ze later in het bivak aankomen dan de 2 Landcruisers. Het bivak is een plekje aan de doorgaande weg. In de avond komt er een lokale bank naar het bivak om grote hoeveelheden euro’s te wisselen voor lokale valuta.

Er wordt onderhoud gedaan, olie ververst, gedoucht met de handdouche en we gaan slapen;  om 6 uur morgenochtend alweer de briefing.

Stage 7 (29-1-2023)
De adventure deelnemers mogen alleen de eerste proef rijden; 32 km duinen. De wedstrijd deelnemers wordt verzocht zo licht mogelijk te reizen en rekening te houden met een overnachting. De 2e stage is veel zwaarder. Voor zover ons bekend is, gaan Pierre en Frank daar soepel doorheen.

De servicetruck wil vertrekken maar ze zitten in brandstof stress. Fred helpt ze aan 20 ltr diesel, dan kunnen ze vertrekken. Althans dat denken ze. Henk druk doen, Fred stopt, wat heb je nodig? Truck start niet. Accu bak eraf, wat is er loos? Wel spanning mar niet starten. Fred kruipt onder de truck en tikt op het startrelais. Oud trucje om weigerende startmotor te reanimeren. Een paar keer aan uit en doet het! Jan en Henk gaan op weg, Fred en Jacco naar de start. De adventure rijdt een prachtige spannende route door de duinen. Bert met woestijn ervaring voorop, die weet meestal juiste keuzes te maken. De 80 serie is duidelijk in zijn element. De oude 60 gaat wat moeizaam maar komt er ook. Na 2 uur is de proef afgerond,  nu nog 500 km verbinding rijden. Onderweg veel controles. 1 controle werd een bijzondere, we worden aangehouden door mannen in uniform of we even hun auto willen fixen. Bert kijkt en vraagt sleutel q17 en een inbus 5 en rommelt wat. En schudt de mannen de hand. De auto lekt nog steeds diesel maar minder, wij gaan ervandoor.

Na enkele uren, zo’n 100 km voor bivak, treffen we twee motorrijders. Die vragen ons te stoppen. Ze hebben brandstofgebrek. Een van de motorrijders heeft een 40 jaar oude motor en is uit de 2e stage het asfalt op gegaan, de proef was echt niet te doen. De beste kerel moest hier nog leren rijden in het zand, had hij nooit eerder gedaan. Hoe gaan we die mannen helpen? Bert rijdt met 1 motorrijder naar het eerstvolgende dorp, 80 km verderop. Fred wacht bij de andere motorrijder want alleen achterlaten doen we niet. In het dorp zoekt Bert benzine, maar ze verkopen alleen diesel. Na wat rondvragen en bellen door locals komt er een oude Mercedes met 80 ltr benzine in de kofferbak aanrijden. Er wordt 20 ltr gekocht en 5 ltr in een jerrycan gegoten, die Bert ergens tussen de geiten vindt. De motorrijder gaat terug om zijn maat te helpen. Uiteindelijk wordt het weer laat voor iedereen in volgende bivak is.

Rapportage door Pierre
Om 9:01 gestart voor 27km. Korte snelle paden, 50% kleine duinen, veel stuntwerk. Aan het einde wat hogere duinen, eindigend bij de 1e finishlijn. Was start 2e proef 188km. Begin van de paden over grote vlaktes wat voor Frank een peulenschil was om te navigeren. Daarna 50-60 km hoge tot middelhoge duinen, afgewisseld met hoge duinen. Dat was voor Frank meer werk: om mee te kijken en te helpen met uitgraven, wat onvermijdelijk was. Liason van 34km. Pierre heeft ontzettend genoten van deze dag, alles viel op zijn plek vandaag.

Stage 8 (30-1-2023)
Weer vroeg op, de verbinding voor service is 210 km, veel gejuich bij de briefing. In de middag is de euforie wel weg. Een onverharde weg van 100 km is al gauw 4-5 uur rijden. Vol met ribbels (wasbord). De adventure Landcruisers rijden er 80, dat is comfortabeler maar alles rammelt uit elkaar. De adventure mag de 2e proef niet starten i.v.m. tijdsoverschrijding op de 1e proef. Dat geldt helaas ook voor Pierre.

Het advies van de organisatie is om ruim voldoende water en brandstof voor 2 dagen in te slaan. In dit bivak overnachten we 2 dagen op een hele bijzondere camping in een dorp (Chingetti). Fred en Bert besluiten onderhoud te doen en uit te rusten. Stage 9 gaan we overslaan.

Jacco heeft het in de adventure klasse veel meer naar zijn zin en kan ook genieten. De druk van het wedstrijdelement is eraf. In het team vindt hij zijn draai tussen de oude knarren. Zoete broodjes worden er niet gebakken. Iedereen moet zijn steentje bijdragen, er is weinig tijd voor jezelf, het is gewoon doorbikkelen. “Je hebt slaap tekort want je slaapt te kort” is een wijze uitspraak van een rapper. Jacco is nieuw, onervaren en de jongste met 23 jaar. Hij is als een jongen van huis gegaan komt als een vent naar huis. We zijn trots op hem hoe hij zich er doorheen slaat.

Jan slaapt veel tijdens het reizen, daar waar dat mogelijk is. Henk is een excellent chauffeur; hij heeft de truck heeft nog niet één keer vastgereden, dat is best een prestatie.

Real way to Dakar 7 Verslag 4e & 5e & 6e rally dag

Terzijde Posted on

Real way to Dakar 7 Verslag 4e & 5e & 6e rally dag

Dag 4 Icht naar es Semara

De adventure rijders rijden van Icht naar es Semara de serviceroute naar het volgende Bivak. In het eerstvolgende plaatsje kunnen we voor de oude 60 serie een zak rubbers kopen voor de schokbrekers. Een hele geruststelling want in Mauritanië wordt het steeds moeilijker om onderdelen te vinden.

Onderweg eten we geit en genieten we kort van een terrasje. Het smaakt naar draadjesvlees, zo ziet het er ook uit. In de winkelstraten hangen de geiten zonder jas te luchten bij de slager. Heel gewoon hier.

Fred benut deze dag om kennis te maken met de buren. Zeer interessant om te zien hoe goed die op elkaar zijn ingewerkt.

Het is het Windmill Rallyteam uit Brabant dat bestaat uit 5 vrienden die tijdens een gezellige bijeenkomst besloten de Dakar te gaan rijden op 3 motorfietsen. Na het inschrijven bleek er heel wat te moeten gebeuren en waren er veel randzaken die erbij kwamen kijken. Voor de rest een beetje sponsorwerving, zelf keuzes maken en vooral heel veel samen klussen. De camper wordt aangepast om 3 motoren en heel veel banden mee te nemen, ze doen alles zelf.

De jongens rijden de Rally op de motor.
Nick is monteur, Roy heeft medische achtergrond en Kevin navigeert.

De meiden die rijden met de groot rijbewijs camper zijn Anne en Lathoya. Ze ruimen elke dag de tenten op voor de mannen en zetten ze ook weer neer. Zelf slapen ze in de camper. En ze rijden van bivak naar bivak.

Zowel de meiden als de jongens beleven hun eigen avonturen. Vallen met de motor, bont en blauw gewoon verder gaan. Zoals algemeen bekend zijn deelnemers op de motor spijkerhard voor zichzelf, zo ook deze stoere binken. De meiden kregen startproblemen, maat dat lossen ze zelf op; een accu was los gerammeld.

4 van de 5 teamleden hebben bij defensie gewerkt of werken er nog. 1 met logistieke ervaring, dat zie je overal in terugkomen.

De mobiele garage Marokko komt de Nederlandse MAN truck helpen in Icht.
Vanaf het eerste bivak reizen er al 6  monteurs met auto en aanhanger mee.  We noemen ze locals maar ook zij zijn 1500 km van huis. De MAN truck is in de duinen gesneuveld, de achterschokbrekers zijn gebroken en er zijn lucht problemen. De mannen werken een nacht door, ze maken wat en ze slopen wat. Echte Bush mechanicus: als ie het doet dan is het goed, maar geen garantie. Helaas toch einde Rally op zoek naar een echte garage. Frank neemt de tracker van de organisatie mee naar het volgende bivak. In Es- Semare komen we de reizende monteurs weer tegen en mogen we een foto nemen. Niet geslapen en toch zo vrolijk die mannen.

Dit is de laatste begeleiding dan gaan ze in een paar dagen terug naar Zagora. Appie de chef heeft op iedere auto van de karavaan een sticker geplakt. Als er wat is mag je bellen, hij heeft in heel Marokko vrienden en familie die kunnen je helpen.

Dag 5 van Es- Semara naar Daklha.
De organisatie biedt de mogelijkheid aan om bij vermoeidheid een excuus kaart in te zetten, tegen een maximale straftijd van 10 uur.
De reden is dat stage 5 zeer lang is en er is geen escape route is. Mocht je hulp nodig hebben, dan is het of vanaf begin of vanaf eind de stage inrijden en dan duurt het 200km voordat ze bij je zijn. Na overleg besluiten we de autoindeling aan te passen. Jacco is moe en gaat bij Fred in de auto om op te laden. Frank gaat met Pierre mee in de auto.

De stage is door de Westelijke Sahara; grote vlaktes met stenen en zand. Pierre is ondanks een lekke band zeer op tijd in het bivak met Frank aan zijn zijde.

De adventure rijders maken er ook een echte adventure van.  De oude Landcruiser 60 serie met degelijke bladveren kan de 80 serie niet volgen in hetzelfde tempo. Na 180 km krijgen Fred en Jacco een lekke band. Bert is uit het zicht dus ff bellen met de satelliet telefoon en dat werkt. Goede test. Na een korte hereniging op een waypoint lijkt navigeren eenvoudig en spreken we af elkaar op het einde te ontmoeten en ieder een eigen tempo te rijden. Fred verkijkt zich op de scherminstellingen. Frank heeft 3 apparaten, 1 overzicht 1 detail en 1 ingezoomd. Na een poosje wordt het terrein lastiger en neemt het tempo steeds meer af. Wat zijn de opties? Na overleg met Jacco blijkt 3 cm op het scherm 25 km te zijn. We besluiten terug te gaan richting de blauwe lijn. Het is mul zand en er moet vervolgens een hoogteverschil van 15 meter overwonnen worden van de ene naar de andere vlakte. Het is dat of 2x 25km terugrijden, dat is 1,5 uur rijden. Na een verkenning te voet besluit Fred een afdaling te maken. Jacco gaat filmen. Het werd een korte film, halverwege ligt alleen opgewaaid zand. We zaten vast met assen en bladveren in het zand, rijplaten bieden geen oplossing. Verderop zagen we stukjes rots uit het zand steken en met 60 met liertouw was er een goed bevestigingspunt. Zal je net zien: uiteraard lweigert de lier. Ff prutsen,  stof in de schakelaar blijkt het probleem te zijn. Snel opgelost en de auto op de rijplaten gelierd. Kabel om de bumper en dan in 1 keer vanaf de rijplaten met behulp van de zwaartekracht de helling af. Beetje slalom en we hebben er weer mooi beeldmateriaal bij.

Ondertussen begint de tijd op te schieten en beginnen mensen zich zorgen te maken. Bert en Els krijgen geen contact en schakelen de organisatie in om te kijken waar wij ons bevinden met behulp van de tracker. Inmiddels komt Fred erachter dat de telefoon leeg is. We duiken de lader op en bellen dat we eraan komen. Alles goed, alleen wat vertraging. 30 km voor de finishlijn komt ons een auto tegemoet. We dachten dat het een local was maar het is de organisatie die kwam maar een kijkje nemen. We rijden terug achter de orga auto, die rijdt heel langzaam en vervolgens ook meerdere keren verkeerd. Kan er ook nog wel bij. Nog ff snel de laatste 225 km asfalt in het donker afwerken en slapen.

         

Dag 6
Truck vertrekt om 6 uur mannen kunnen niet zonder koffie dus 5:30 uur wordt iedereen gewekt door een generator. Bert en Els zijn er al uit. Vandaag de wisseldag. Els op het vliegtuig zetten Bart ophalen bij hotel. Om 7:30 uur staat Bert met Bart weer bij een lege camping waar Fred en Frank wachten. Frank gaat rijden naar de grens van Mauritanië en Fred maakt snel aantekeningen voor de nieuwsbrief voor we buiten netwerk zijn.